ਮੋਗਾ : ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ (ਰਜਿ) ਮੋਗਾ ਵਲੋਂ 4 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਅੰਬਦੇਕਰ ਭਵਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋ. ਕੰਵਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਢੁੱਡੀਕੇ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਕੂੰਜਾਂ’ ’ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਗੋਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਐਸ. ਡੀ. ਮੋਗਾ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਤੂਰ ਐਸ. ਪੀ. ਜਗਰਾਉਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ। ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸੜਕਨਾਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰੋ. ਕੰਵਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਢੁੱਡੀਕੇ ਦੀਆਂ ਮੂਲ ਰੂਪ ’ਚ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਚਾਨਣਾ ਪਾਉਂਦਿਆਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰੋ. ਕੰਵਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਲਾਤਮਿਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਵਿਚ ਅਨੇਕਾਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਪੱਧਰ ਦੇ ਐਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਅਹਿਸਾਸ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਭੇ ਲਫਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਰੂਪ ’ਚ ਇਕ ‘ਕੂੰਜਾਂ’ ਨਾਮ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਸਰੋਤਿਆਂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਬਰਾੜ ਨੇ ਕਿਤਾਬ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸਥਾਰਤ ਪਰਚੇ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੂੰਜਾਂ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਯਥਾਰਥ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਵਾਸ ਬਾਰੇ ਆਈਆਂ ਹੋਰਨਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਲੀਕ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਨੋਟਿਸ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ੋਰ ਵਿਚ ਹੀ ਕੰਵਲਜੀਤ ਢੁੱਡੀਕੇ ਦੀ ਕਾਵਿ-ਪੁਸਤਕ ‘ਕੂੰਜਾਂ’ ਦੀ ਆਮਦ ਪਛਾਨਣਯੋਗ ਅਤੇ ਸਮਝਣਯੋਗ ਹੈ। ਕੰਵਲਜੀਤ ਢੁੱਡੀਕੇ ਸਹੀ ਮਾਹਣਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ, ਕੋਮਲਭਾਵੀ, ਸਰਲਭਾਵੀ, ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ, ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਪ੍ਰਤੀਬੱਧ ਕਵੀ ਹੈ। ਕੋਮਲਤਾ, ਸਰਲਤਾ, ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ, ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਬਧਤਾ ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਹਨ। ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ’ਚ ਨਿਮਨ, ਦਲਿਤ ਅਤੇ ਸਾਧਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਸਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਕਟਾਂ ਦੀ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕੰਵਲਜੀਤ ਨੇ ਪਰਵਾਸੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਜੀਵਨ ਪੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ’ਚ ਰੇਖਾਕਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਵਿ-ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ’ਚ ਦਿਲ ਟੁੰਬਵੇਂ ਕਾਵਿ ਕਥਾ ਦਰਜ ਹਨ। ਕੋਈ ਕਥਾ ਦੀਰਘ ਆਕਾਰ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਤੀਏਕ ਕਾਵਿ ਕਥਾ ਲਘੂਤਮ ਰੂਪ ਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕਾਵਿ ਕਥਾ ਬਣਤਰ ਪੱਖੋਂ ਇਕਹਿਰੀ ਹੈ ਭਾਵ ਇਸਦੇ ਕੇਂਦਰ ’ਚ ਇਕੋ ਕਥਾ ਨਿਹਿਤ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੁਆਲੇ ਸਕਾਚ, ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਲਾਲਟੈਣ, ਸਾਡੇ ਨਿਆਣੇ, ਇਮਤਿਹਾਨ ਹੋਰ ਵੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਚੀਸ, ਸੱਭ ਕੁਝ ਪੁੱਠਾ, ਕੰਟਰੋਲ ਵਨਵੇਅ ਟਰੈਫਿਕ,ਝੂਠਾ ਚੰਦ, ਤਿੰਨ ਸੌ ਤਰਵੰਜਾ, ਕਲਾਸੀਫਾਈਡ, ਫਿਰ ਅੱਠੋ ਅੱਠ, ਗੱਡਾ ਕੱਢ ਪੰਜਾਬੀ, ਹਸੀਨ ਸ਼ਾਮ, ਗਊਸ਼ਾਲਾ, ਬਚੜਿਆ ਤੇਰਾ ਕਾਰਡ ਆਇਆ, ਮਿਸਟਰ ਮੱਘਰ ਸਿੰਘ, ਪਾਖਰ ਸਿੰਹੁ ਦਾ ਚਿੱਤ, ਆਦਿ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਇਸ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀਆ ਹਾਸਲ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਅਤੇ ਚੁਣੀਂਦਾ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ’ਚ ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਕੁਝ ਅਹਿਮ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਗੋਂ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਸਾਇਕੀ ਅਤੇ ਭਲਖੂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵੀ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਹਿਲੂ ਸਨਮੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।ਗੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੇ ਬਹਿਸ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਨਵੀਆਂ ਕਾਵਿ ਵਿਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਭਾਰੀ ਕਿ ਕੰਵਲਜੀਤ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਖੂਬੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਰਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਸਾਧਾਰਣ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਕਦਰ ਤੋੜਾ ਝਾੜਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮਨ ’ਤੇ ਸਥਾਈ ਅਸਰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਲਿਸ ਕਪਤਾਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਤੂਰ ਨੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਸਾਡੇ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਅਹਿਮ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ’ਤੇ ਲੇਖਕ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਅਹਿਸਾਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕਲਮ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਐਸ. ਡੀ. ਐਮ. ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲੋੜ ਹੈ, ਅੱਜ ਅਜਿਹੇ ਚੰਗੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਦੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਂ ਕਿ ਲੋਕ ਚੰਗਾ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦਾ ਡੱਟ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਚੇਟਕ ਲਾਉਣਾ ਵੀ ਸਾਡਾ ਸਾਰੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੋ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਉਂਕੇ ਨੇ ਪਰਚੇ ਅਤੇ ਕਿਤਾਬ ਸਬੰਧੀ ਆਖਿਆ ਕਿ ਪਰਵਾਸੀ ਭਾਰਤੀ ਆਪਣੀ ਮਿੱਟੀ ਲਈ ਕੂੰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਕੁਰਲਾਉਂਦੇ ਨੇ ਪਰ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉਥੋਂ ਦੇ ਪੌਣ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਅਜਿਹੀ ਰਚ-ਮਿਚ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਵਾਪਸੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਮੋਗਾ ਨੇ ਕੰਵਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਢੁੱਡੀਕੇ ਦੇ ਗੀਤ ਅਤੇ ਦੋਹੇ ਗਾ ਕੇ ਸੁਣਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹੇ ‘ਇਸ ਪਾਸੇ ਰੰਗੀਨੀਆਂ, ਮੋਹ ਪਿੰਡ ਦਾ ਉਸ ਪਾਰ, ਵਾਂਗ ਮਧਾਣੀ ਰਿੜਕਦੇ ਦੋਹੇਂ ਵਾਰੋ ਵਾਰ,’ ਨੂੰ ਸਰੋਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭਰਪੂਰ ਦਾਦ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਸਮਾਗਮ ’ਚ ਕੇ. ਐਲ. ਗਰਗ, ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਰੌਂਤਾ, ਸੱਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਓਪਲ, ਮਹਿੰਦਰ ਸਾਥੀ, ਡਾ. ਅਜੀਤਪਾਲ, ਨਵਨੀਤ ਸੇਖਾ, ਸਤਪਾਲ ਖੁੱਲਰ, ਗੁਰਮੀਤ ਕੰੜਿਆਲਵੀ, ਇੰਜ. ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਾੜ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਕੁਆਲਿਟੀ ਕੰਟਰੋਲ ਪੰਜਾਬ ਮੰਡੀ ਬੋਰਡ, ਇੰਜ. ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਾੜ ਜਨਰਲ ਮੈਨੇਜਰ ਪੰਜਾਬ ਰੋਡਵੇਜ਼, ਐਕਸੀਅਨ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਸੰਦੇਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੋਤਮ ਪੱਤੋ, ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਡਾਲਵੀ, ਅਮਰ ਸੂਫੀ, ਅਵਤਾਰ ਕਮਾਲ, ਇਕਬਾਲ ਕੋਮਲ, ਸਰਬਜੀਤ ਸਿੰਘ ਪਾਰਖ, ਗੁਰਜੀਤ ਅਨਜਾਣ, ਬਲਜਿੰਦਰ ਦੁੱਨੇਕੇ, ਮਨਿੰਦਰਜੀਤ ਬੱਬੀ, ਕੰਵਲਜੀਤ ਭੋਲਾ, ਸਾਧੂ ਰਾਮ ¦ਗੇਆਣਾ, ਸਮਿਦਰ ਸਿੱਧੂ, ਸਹਿਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਜੀਤਪਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।